Tryptofan — produkty o wysokiej zawartości

Aminokwas Tryptofan: najlepsze źródła w żywności, uszeregowane na 100 g i na porcję.

Wyświetlanie 20 najlepszych produktów

Na 100 g: g

  1. 1

    Sea lion, Steller, meat with fat (Alaska Native)

    1,6 g/ 100 g
  2. 2

    Egg, white, dried

    1,43 g/ 100 g1,53 g (porcja 107 g)
  3. 3

    Egg, white, dried

    1,27 g/ 100 g1,36 g (porcja 107 g)
  4. 4

    Sea lion, Steller

    1,2 g/ 100 g
  5. 5

    Egg, white, dried

    1,18 g/ 100 g0,34 g (porcja 28 g)
  6. 6

    Soy protein isolate

    1,12 g/ 100 g0,32 g (porcja 28 g)
  7. 7

    Soy protein isolate, potassium type

    1,12 g/ 100 g0,32 g (porcja 28 g)
  8. 8

    Seeds, sesame flour

    1,1 g/ 100 g0,31 g (porcja 28 g)
  9. 9

    Egg, white, dried

    1 g/ 100 g0,28 g (porcja 28 g)
  10. 10

    Seaweed, spirulina, dried

    0,93 g/ 100 g1,04 g (porcja 112 g)
  11. 11

    Seeds, sesame flour

    0,88 g/ 100 g0,25 g (porcja 28 g)
  12. 12

    Soy protein concentrate, produced by alcohol extraction

    0,84 g/ 100 g0,24 g (porcja 28 g)
  13. 13

    Soy protein concentrate, produced by acid wash

    0,84 g/ 100 g0,24 g (porcja 28 g)
  14. 14

    Whale, beluga, meat, dried (Alaska Native)

    0,8 g/ 100 g0,36 g (porcja 45 g)
  15. 15

    Seal, bearded (Oogruk), meat, dried (Alaska Native)

    0,8 g/ 100 g
  16. 16

    Egg, whole, dried

    0,78 g/ 100 g0,66 g (porcja 85 g)
  17. 17

    Egg, whole, dried

    0,77 g/ 100 g0,66 g (porcja 85 g)
  18. 18

    Winged beans, mature seeds, raw

    0,76 g/ 100 g1,39 g (porcja 182 g)
  19. 19

    Seeds, cottonseed flour

    0,75 g/ 100 g0,21 g (porcja 28 g)
  20. 20

    Tofu, dried-frozen (koyadofu)

    0,75 g/ 100 g0,13 g (porcja 17 g)

Tryptofan: jak zwiększyć spożycie

Prosta rutyna w trzech krokach, dzięki której regularnie osiągniesz cel dla składnika Tryptofan bez przebudowy jadłospisu.

  1. 1

    Wybierz białko bogate w tryptofan na kolację

    Wybierz gęste źródło: 100 g piersi z indyka (~290 mg tryptofanu), kurczaka (~360 mg), łososia (~250 mg), tuńczyka (~310 mg), chudej wieprzowiny (~290 mg) lub porcję twardego sera, np. parmezanu (jedno z najbogatszych źródeł wśród nabiału). Jedna porcja 100–150 g pokrywa RDA dorosłej osoby w jednym posiłku.

  2. 2

    Łącz z węglowodanami złożonymi

    Jedzenie tryptofanu razem z węglowodanami skrobiowymi (owies, brązowy ryż, bataty, chleb pełnoziarnisty) zwiększa odpowiedź insulinową, która usuwa z krwi konkurujące duże aminokwasy obojętne i pomaga tryptofanowi przekroczyć barierę krew-mózg i przekształcić się w serotoninę (Wurtman i Wurtman, 1995). Dlatego kolacja z indyka z ryżem bardziej usypia niż sam indyk.

  3. 3

    Monitoruj i dostosowuj plan posiłków

    Zapisuj posiłki w Melio i sprawdzaj dzienną sumę tryptofanu. Celuj w co najmniej 5 mg na kg masy ciała dziennie (Institute of Medicine DRI, 2005) — około 350 mg dla osoby ważącej 70 kg. Jeśli brakuje ci tryptofanu, dodaj późnym popołudniem przekąskę z pestek dyni (~580 mg/100 g), jogurt grecki lub jajko na twardo.

Tryptofan: dlaczego to ważne

Najwięcej tryptofanu mają pestki dyni (~580 mg/100 g), parmezan i inne twarde sery (jedno z najbogatszych źródeł wśród nabiału), kurczak (~360 mg/100 g), tuńczyk (~310 mg/100 g), indyk (~290 mg/100 g), chuda wieprzowina (~290 mg/100 g), łosoś (~250 mg/100 g), jaja (~170 mg/100 g) oraz produkty sojowe, takie jak tofu i tempeh. Tryptofan to niezbędny aminokwas, który organizm wykorzystuje jako prekursor serotoniny (neuroprzekaźnika regulującego nastrój, apetyt i sytość), melatoniny (hormonu snu, wytwarzanego z serotoniny) i niacyny (witaminy B3). W większości białek występuje w najmniejszej ilości spośród aminokwasów niezbędnych, dlatego w ocenie jakości białka bywa wskazywany jako aminokwas ograniczający. Institute of Medicine ustala RDA dla dorosłych na 5 mg na kg masy ciała dziennie — około 350 mg dla osoby ważącej 70 kg, co z zapasem pokrywa porcja 100–150 g drobiu, ryby lub wieprzowiny plus zwykłe białko z reszty diety. Dobrze znana senność po kolacji z indykiem wynika głównie z towarzyszących jej węglowodanów, które zwiększają przenikanie tryptofanu do mózgu, a nie z samego indyka.

Referencyjne dzienne spożycie

Dzienna wartość referencyjna dla dorosłych (DV)0,4 g dziennie

Oznaki niskiego spożycia

Niskie spożycie tryptofanu zmniejsza syntezę serotoniny i może objawiać się obniżonym nastrojem, nasilonym lękiem, zaburzeniami snu i ochotą na węglowodany. Eksperymentalne ostre zubożenie tryptofanu stosuje się w badaniach do wywoływania przejściowych spadków nastroju u osób predysponowanych do depresji. Przewlekły ciężki niedobór przyczynia się do pelagry (klasycznej choroby z niedoboru niacyny), historycznie obserwowanej przy dietach opartych na kukurydzy, w których niacyna z pożywienia jest dodatkowo związana i biologicznie niedostępna. Większość osób jedzących zróżnicowanie bez trudu pokrywa zapotrzebowanie na tryptofan, ale diety bardzo niskobiałkowe, niskokaloryczne plany odchudzające oraz niskobiałkowe diety wegańskie lub frutariańskie mogą go nie zapewniać.

Najlepsze dla tych diet

Tryptofan jest dobrze reprezentowany w tych modelach żywienia — chude białko, nabiał, soja i roślinne talerze bogate w nasiona:

Tryptofan: najczęstsze pytania

Jakie produkty zawierają najwięcej tryptofanu?
Według USDA FoodData Central najbogatsze źródła na 100 g to pestki dyni (~580 mg), suszona spirulina (jedno z najbogatszych źródeł roślinnych, choć typowa porcja to tylko 5–10 g), parmezan (jedno z najbogatszych źródeł wśród nabiału), izolat białka sojowego (czołowe źródło białka roślinnego), chuda wieprzowina (~290 mg), tuńczyk (~310 mg), pierś z indyka (~290 mg), kurczak (~360 mg), łosoś (~250 mg), jaja (~170 mg) i tofu (~150 mg). Indyk jest słynny, ale wcale nie jest najlepszym nieprzetworzonym źródłem — kurczak i tuńczyk mają porównywalne ilości, a pestki więcej.
Ile tryptofanu potrzebuję dziennie?
Zalecane dzienne spożycie (RDA) dla dorosłych to 5 mg tryptofanu na kilogram masy ciała (Institute of Medicine, DRI for Protein and Amino Acids, 2005) — około 350 mg dla osoby ważącej 70 kg. Większość zróżnicowanych diet z łatwością przekracza tę wartość; najczęściej nie osiągają jej diety bardzo niskobiałkowe lub restrykcyjne diety roślinne.
Czy suplementacja tryptofanu jest bezpieczna?
Suplementy L-tryptofanu i 5-HTP są powszechnie dostępne i zwykle dawkowane w ilości od 500 mg do 3 g dziennie. Oba mogą wchodzić w interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi (SSRI, SNRI, MAOI) i innymi lekami serotoninergicznymi, zwiększając ryzyko zespołu serotoninowego. Tryptofan należy suplementować wyłącznie pod kontrolą lekarza; u prawie wszystkich osób żywność w pełni pokrywa dzienne zapotrzebowanie.
Czy weganie przyjmują wystarczająco dużo tryptofanu?
Tak, jeśli dbają o strączki i nasiona. Produkty sojowe (tofu, tempeh, edamame, napój sojowy), pestki dyni, nasiona słonecznika, orzeszki ziemne, owies, soczewica i spirulina dostarczają znaczących ilości tryptofanu. Wegański dzień z ok. 150 g tofu i ok. 30 g pestek dyni zwykle przekracza cel 350 mg dla osoby ważącej 70 kg. Najczęściej niedobór grozi przy niskokalorycznej diecie wegańskiej opartej na owocach i rafinowanych zbożach.
Jaką funkcję pełni tryptofan w organizmie?
Tryptofan to pochodzący z diety prekursor serotoniny (neuroprzekaźnika regulującego nastrój, apetyt i sytość), melatoniny (hormonu snu, wytwarzanego z serotoniny) i niacyny (witaminy B3, syntetyzowanej z tryptofanu, gdy w diecie brakuje niacyny). Odpowiednia podaż wspiera nastrój, jakość snu i poziom witaminy B3.
Tryptofan a serotonina: czym się różnią?
Tryptofan to aminokwas, który spożywasz; serotonina to neuroprzekaźnik, który organizm z niego wytwarza. Zjedzona serotonina nie zadziała w mózgu — nie przekracza bariery krew-mózg. Jedzenie produktów bogatych w tryptofan, zwłaszcza z węglowodanami złożonymi, które podnoszą poziom insuliny, wspiera syntezę serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym.
Czy tryptofan pomaga zasnąć?
Pośrednio tak. Tryptofan przekształca się w serotoninę, a następnie w melatoninę — hormon regulujący rytm snu i czuwania. Wieczorny posiłek bogaty w tryptofan i węglowodany złożone może nieco ułatwić zasypianie, choć efekt jest niewielki w porównaniu ze stałymi godzinami snu, ekspozycją na światło w ciągu dnia i ograniczeniem kofeiny po południu.
Dlaczego po indyku chce się spać?
Senność po obfitym posiłku z indykiem wynika głównie z towarzyszących mu węglowodanów i wielkości posiłku, a nie z samego indyka. Indyk zawiera mniej więcej tyle samo tryptofanu co kurczak (~290–310 mg/100 g). Węglowodany pobudzają wydzielanie insuliny, która usuwa z krwi konkurujące duże aminokwasy obojętne i pomaga tryptofanowi dotrzeć do mózgu. Tłuste potrawy i talerz na 1500–2500 kcal, jak w Święto Dziękczynienia, dodatkowo kierują przepływ krwi do układu pokarmowego.

Scenariusze, w których liczy się Tryptofan

W tych scenariuszach planowania posiłków Tryptofan ma priorytet:

Odkryj inne składniki odżywcze

Przeglądaj najlepsze źródła innych witamin i minerałów w żywności:

Tryptofan: stwórz plan, który pozwoli osiągnąć twój cel

Melio generuje spersonalizowane plany posiłków dopasowane do twoich celów dotyczących makroskładników, witamin i minerałów — z uwzględnieniem składnika Tryptofan.

Stwórz mój plan posiłków